Üşüdüm, hem de çok üşüdüm!
Yüreğim yorgun,bedenim bitkin,
Tükenmenin arifesindeyim anlayacağın.
Bir adım dahi atmaya gücüm yok!
Elden ayaktan düştüm bu genç yaşta,
Ne zaman başımı yastığa koysam,
Uyku tutmaz gözlerim,
Düşüne düşüne geceyi sabah ederim anlayacağın.
Yeni bir güne "merhaba" demek,
Çayımı keyifle yudumlamak isterdim;
Bedenimi ele geçiren bu sevda,
Günden güne tüketiyor,
An ve an izliyor,sarıyor beni anlayacağın.
Hep düşünürdüm,
Aklıma yeni yeni fikirler gelir,
"Pat" diye söyler, herkesin kafasını kurcalardım;
Şuan düşündüğüm tek şey,
Beni bir başıma bırakıp giden "sen" anlayacağın.
Başkalarına acıma duygum körelmiş,
Kendime bile zor acıyor iken,
El aleme ben neden ağlayıp acıyayım?
İnsanların acısını unutmuşum anlayacağın.
Dokunmasın kimse bana!
Yine üşür,yine yorgun düşer kalbim
Ben bile anlayamadım bu değişikliği?
Anlayamayacağım kadar anlatamadım anlayacağın.


Maide Alpay