İnce bir çizgi var önümde;
Ya döneceksin ya öleceksin!
Döneklik bize göre değil!
Hangi aşık aşkından vazgeçip de döndü?
Sevmek ayıp değil!
Sevdiğini söylemeyip, içinde büyütmekte ayıp değil!
Ben sevdiğime kavuşamadıktan sonra,
Ölmek de ayıp değil!
Kusursuz güzel yok yar,
Sevdiysen seninde bir kusurun var,
Sevmek kusursa eğer,
Seven insanın halinden ancak,
Bir Allah,bir de sevdiği anlar.
Mecnun çöllere düşüp,
Ferhat dağları deldi ise,
Ben neden dünyayı yakmayayım?
Yürekte sönmeyen ateş varsa,
Sönük kalanları ben ne yapayım?
Duamı duama ekleyip yalvardım Allah’a,
Ateşe ateş harmanlayıp yandım bir daha,
Yanmak zor değil ki?
Yar için, o ateşte yanarım bir daha!
Zehr-i zakkum etsen şu hayatımı,
Zehrini içer bitiririm yaşamımı,
Ölmek sevdiğimin elinden geldiyse,
Varsın ölen o değil,ben olayım!
Kaçacak gücüm varken kaçamıyorsam,
Bil ki korktuğumdan değil,
kaçmak istemediğimdendir,
seni uzaktan da olsa görmek, sevmek varken,
kaçıp başka şehirlerde ben neyleyeyim?
Söz vermişim kendime,
Dönüp de bakamam bir daha geriye;
“Dönmeyeceksin,
Döneceksen eğer sevmeyeceksin,
Sevmenin kıymetini bilmeyenlere de
Yol vereceksin! ”
Maide Alpay