Kırılgan ruhumu eline verdim
Zulmeden sözünle telef eyledin
Riyakar yüreğin meyline erdim
Gülüşüne kandım rana benzedim.



Gözlerim muhacir bir sevgiliydi
Bozkırlarda esen sevda yeliydi
Bazen mecnun idi, bazen deliydi
Yitirdim özümü sana benzedim.


Ne yokuşlar çıktım kıblesiz yöndü
Tükendi dermanım Kandilim söndü
Dize çöken gönlüm sürünen göndü
Harından kavrulan cana benzedim



Yüreğimin ritmi seni sayıklar
Gülü dikeninden tek, tek ayıklar
Kerem eyler candan yâre layıklar
Yolcusu göç eden, hana benzedim



Niye felek gibi okladın durdun
Yoluma tuzaklar bentleri kurdun
İnfaza gerek yok sırtımdan vurdun
Damardan boşalan kana benzedim



Menzilim şaşırdım yol oldum sana
Paslı kirman gibi dolandın cana
Hezeyan ruhumda aranan mana
Oynanan oyunda sona benzedim



Özlem ÇETİN/ Manisa