Büyükada

Ağrı’yidi yüreğim her görende seni büyükada’da,
Her gördüğümde dem tutardı sensiz beni.
Kalem tırmalardı geceyi ışığa yol almaya,
Takatim kalmadı bir dahaki sensizliği görmeyi usta.
Nargilende demlenirim ben yürek içlerimin büyükada’sında,
Sen kız kulesine inat sevgiyle umut saçarken etrafına.
Kırıklarını topladım gölgenin seferi kaçmadan ömrümün,
Kaç vuruşta öldürür kalemin,kaç hazan yaşar bedenim.
Dökmez mi güz güllerini yedi verenler zemheride,
Donmak değilmi iç çekişmelerimde yalnızlığımın.
Yorgunluğuydu günün ufkuna gizlice sığınan büyükada’mın,
Gözlerimdi sana takılıp yürekten ah çekip dağlanan.
Hasretle sarılıp fenerine tutundu güneşim,
Ne inlemelerini duydu gece,nede acısı hafifledi yüreğimin.
Kıyısında sessizce duruyor ki büyükada’nın gece,
Ve sadece içinden ben geçiyorum sonsuz fezanın.
Karşılıyor yalnızca meteor,göktaşı ve yıldızlar,
Gece mahçup tırmalıyor içinden büyükadayı aşikarca.
Boğdu denizi gece gözlerine bakıp feriyle,
Söz verdi ışığına fenerin uslu duracağına defalarca.
Büyükada’da durdu gerçekten yalanda olsa,
Döndü zaman susuz denizde tekrar kirlendi nesil,
Aklımın oynaklığı tuttu yine sana dair geçmişleri,
Ve unuttum seni büyükada’da günahsız gecede.


irfan karabulut (İrfan karabulut)

Mazi unutulmuyor, işte böyle şiir oluyor bazen şairin kaleminden kutluyorum dizelerinizi Yunus diyarından selamlar.

Söz verdi ışığına fenerin uslu duracağına defalarca.
Büyükada’da durdu gerçekten yalanda olsa,
Döndü zaman susuz denizde tekrar kirlendi nesil,
Aklımın oynaklığı tuttu yine sana dair geçmişleri,
Ve unuttum seni büyükada’da günahsız gecede.
irfan karabulut (İrfan karabulut)




Güzeldi anlatım duygu dolu içten mısralardı severek okudum
Kalemi yüreği alkışlıyorum
_______________________________Saygılar

lrfan bey kutlarım bu duygu dolu şiirinizi saygılarımla