Gidiyorsun
Ağlamıyorsun
Bütün acıları esir etmişsin kokuna
Çılgınca bir yıkıntıyla haykırıyorsun
’ Arkamdan gelme sakına ’
Caddeleri törpülüyor aceleci adımların
Ecel düşmüş bir adım daha yakına
Ve sen hala gidiyorsun
Ağlamıyorsun bi’tanem
Son köşeyi dönerken burkuldu içim
Alındı başımdan saltanatsız tacım
Kaskatı oldu kıpırdayamadı dudaklarım
Ne gözlerim durdurabildi seni
Ne sevgiyle yoğrulmuş tuzaklarım
Sen Cumhuriyet meydanında bir taksiye binerken
Telaşlandı, ama kıpırdayamadı ayaklarım
Bekledim belki bir el sallarsın diye
Karşıdaki caminin avlusuna
Ve minareden yükselen sala sesine
Olmazsın sandım aşina
Ama sen vefasızlığını yükleyip omzuna
Gittin
Dönüp bakmadın bile
Yıldırım Beyazıt’ın musalla taşına
________________________________

ABDULLAH KABATAŞ / BOLU
Kaynak: YEDİNCİ MEKTUP şiir kitabı