17
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
2109
Okunma

Şimdi...
Çığlık çığlığa yırtsam geceyi
Paramparça etsem karanlıkların örtüsünü
Ellerim yanar , dudaklarım donar mı
Masum gülüşlerin tutsaklaştığı anlarda
Ne söylemeli şimdi yokluğuna,
Neye kızmalı
Kimi tokatlamalı şöyle özgürce
Boşaltmak için içimdeki öfkeyi
Sabahı özlemişim , mavi düşlerin arifesinde
Suç mu bu? Söyle ey sevgili suç mu?
Bilmem ki var mıdır bundan ötesi
Bir ah çeksem benim mi olur sadece
Çığlığımdaki nakarat yalnız benim dilime pelesenk
Gözyaşımın rengini sadece ben biliyorum
Ne gücüm var başkalarına anlatmaya
Ne de niyetim
Küllenen ben de kalsın
Üzülecek biri varsa benim
İncinen de ben olmalıyım
Örtemedim işte gecelerin üstünü
Kış çevirdi gönül kapımı
Var mı bundan ötesi…
Gece beni söküp atar mı koynundan
Yoksa çeker mi her saniye daha da çok,
karanlığının içine
Elim nerde kalır
Nereye düşer onca gözyaşım
Nereye sığar onca matem
Kime anlatabilirim yokluğunun sancısını,
Özleminin yüreğimde açtığı bu yarayı nasıl tedavi ederim
Şiir olsam yeter mi şafak doğurması için yüreğinin
Ya da bir türkü söylesem taaa uzaklardan
Yüreğine dokunan bir selam misali
İçimde bir ses SEN diyor
SEV DİYOR, SEVİYOR diyor papatya falları gibi
Bu Neyin nesi?
Neyin nesi düşlerimi örseleyen sis perdesi
Dilimi lal eylemiş bir garip hal misali
Yok ki bundan ötesi….
5.0
95% (20)
4.0
5% (1)