Değerli kardeşim.Bazan kendi kendimize diyoruz bana mı yazıldı bu dünyanın çileleri,ben mi çekeceğim bütün bu dertleri.Ama düşünmüyoruz ki bunların hepsi Allahtan.Bizi sınamak için bütün bunlar.ALLAH BİZE AKIL VERMİŞ ,FİKİR VERMİŞ.HERHANGİ BİR OLAYI YAPMADAN ÖNCE AKLIMIZI KULLANARAK DÜŞÜNMEK VE EN DOĞRU OLANI YAPMAKTIR.Aklımızı çalıştırır ,şeytanın yolundan gitmezsek ,her zaman doğru yolu buluruz.İçimizdeki nefis denen o ikinci şeytanı terbiye edemezsek başımıza her türlü bela gelir.ondan sonrada ne yapalım kaderimizmiş der geçeriz.Asla Allah bize cüzi iradeyi vermiş kullanmamız için.İşte buda aklımızı çalıştırmakla ve nefis terbiyesiyle olur kardeşim.
tEŞEKKÜR EDİYORUM ŞİİRİMİ FAVORİNE ALMIŞSIN AMA BEN 2 SATIRLIKTA OLSA YORUM YAPMANIDA İSTERDİM KARDEŞİM.ŞİİRİN ÇOK GÜZELDİ.KUTLUYORUM.


SEVDİĞİN KADAR SEVİLİRSİN

Her şey sende gizli
Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif
kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakini gördüğüdür rengin
Yaşadıklarını kar sayma
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna
Ne kadar yaşarsan yaşa
Sevdiğin kadardır ömrün
Gülebildiğin kadar mutlusun
Üzülme, bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi;
Sevdiğin kadar sevileceksin
Ay ışındadır sevgiliye duyulan hasret
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın
Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak
Kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü his ettiğin kadar güçlü
Kendini güzel hissettiğin kadar güzel
İşte budur hayat, işte budur yaşamak
Bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün;
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığı kadar güzeldir
kuşlar ötebildiği kadar sevimli
Bebek ağladığı kadar bebektir
Ve her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin
Bunu da öğren;
SEVDİĞİN KADAR SEVİLİRSİN

Can YÜCEL

aynalar suretini okuyor
yüzünde yenilmişliğin verdiği çizgilerden bir demet
dizlerde birikmiş yılların bıraktığı bir acı
ellerinde sahipsiz bir kelebeğin titremesi
gök yüzü sırtını çevirmiştir yine
dillerde hep aynı nakarat ve aynı türkü
nerdesin duy sesimi.....
___________________________ İçten gelen sesinizin yankısıydı bana ulaşan...İçime sindire sindire okudum üstad ve çok çok beğendim,yüreğinize emeğinize sağlık...kimi zaman yaşadıklarınıza kızıp dünyaya küfürler etmişliğimiz olmuştur. Alacağım olsun dünya ,şeklinde pek çok serzenişler etmişizdir. savaşları, acıları, kötülükleri dünya değil insanlar yapıyorlardı. ama her zaman dünya'ya yüklenildi. her zaman kainata manâ bulundu. halbuki dünya hiç bir zaman bu edilen küfürlerden, serzenişlerden gücenmedi. o hancı siz yolcu olduğundan dolayı görevini layıkıyla yerine getirmeye çalıştı her zaman. her zaman vefasını gösterdi. 'niye geldim ben bu dünyaya' diyen yolcularına bile vefasını gösterdi; nefes verdi, su verdi, yaşam alanı verdi. tüm bozgunlukları çıkaran yolcularına ne olursa olsun sırt dönmedi. kainat vefalıydı... Hayatımızın her anında birlikte gün geçirilen, dostum-bitanem-canım diyen insanlar gün geliyor sizin adınızı bile hatırlamakta güçlük çekiyorlar. peki düşünmüyorlar mı karşıda ki bana karşı vefalı ise diye. evet, vefalılar vefasızlardan az fakat yok değil. var herşeye inat var....Oysa bizim özlediğimiz,beklediğimiz.çağırdığımız bir candır,yardır...Gelmelidir,sarnalıdır yaraları....Yaşanılan onca acıları unutturmasıdır,herşeye inat...

Sesinizi duyurmak istediğiniz,gönül gülünüz açsın dilerim üstad...Yolunuz bahtınız açık olsun...saygılarımla... peri