![]() haydi emprime çiçeklerini ek düşlerime
buldum buldum kuytu bir yalnızlığın gölgesinde seni dedi bir kadın
yalnızlığın sokağında dilenci düşlerim üşür dedi usulca dudakları morarmış gözleri kızıla çalmış soğuk makyajını sürmüş demek ki mavinin göz yaşları buz tutu geceye saldı kederini kaldırım taşlarını saydı saçlarına düşen keder misali avurtları çökmüş İstanbu’lun yalnızlığına sinmiş gamzeleri bir deri bir kemik kalmış teni buruşuk güz gibi yutkundu açlığa mahkum dudakları yalnızlığın gölgesinden dilendi geçmişini bir adım uzağındayım dedi gölgeler kadına geçmişin heybesine sakladım dedi seni güz çiçekleri elem kokuyordu dün gibi yalnızlığın sokakları çağırıyor beni ve sen sokul düşlerime ey geçmişini çaldığım sevgili martının nefesine üfledim sevgimi sana geldi mi ey geceye saklanan kadın mum kokulu yalnızlığın ısıtır mı düşlerini haydi emprime çiçeklerini ek düşlerime birlikte koparalım umudun dalından haydi korkma öp düşlerimi mahmudiye düzkaya |
_____________________________Yazan yüreği kalemi Kutluyorum yürek sesin susmasın üstad
Saygılar selamlar