sen hiç yağmur altında yıldızları yere düşürdün mü,bir çalı dibinde
düğmesine basarak gemlenmiş azgın ceyhan’nın potansiyelinde
atarak sarı delik kaskını son kamyon molozuna
sarılarak ekim soğuğunda,fer satanların omuzuna
düşürdün mü
seyre daldın mı çukurova’yı,işte oradan
son tütünün çıkardığı dumandan




ulan seyhan;kafa tut bakayım bu cılız bedene bir daha
sürgünlere gönderirim seni,anlarsın ne demek
bunun adı;emek
benden güçlüsün öyle mi,kim sana dedi
bir star külliyesi daha çıkarırım senden
yaşar usta,daha aydınlıkta yazar
İnce memed’i




tam kırk kişiydik;dağılmadan önce,banknot yoktu felsefede
azaldık;bazıları ayrı renkte akçeler görünce
biz pervane miydik,ışık delisi
kâh çul bulduk,dam bulamadık,dam bulunca çul
demedik bu neyin nesi
ne aldırdık ne ağladık
yağmur sonu kokan,vatansız kalmadık



tanıdın mı beni nine,akşamları keçi sütü getirirdin ya bize
bak torunlarında okumuş,gaz lambasız ziyada
naçar gülüşlerin solmasın tek
gerisi bizim neyimize




öktem amca;kiranı veremeyen biri vardı adı;veli hatırladın mı
ceketsiz öğrenci
sürat trenlerinin,mucidi şimdi
derdin bazen;adam olmazsınız,siz kim,biz kimdi
kızınca atardın dışarı bazen,işliğimizi montumuzu
keşke yaşasaydın
alsaydık senden son notumuzu















kasım