Aşk ve toprağın arası açılıyor
Beklemem toprağı ben çünkü
Benim aşkı toprakla birleştiren
Aşk, beni toprağa yakıştıramaz
Yerin altı böyle sakinken
Yerin üstü bana yaraşmaz
Açım, ve hasret kaldım semada
Körkütük bir aşkla maşukuma kavuşmaya

Kavgamın canlandırdığı çocuktur içimde kıpraşan
Doğduğum gün, savaşın tam da ortasına düştüm
Uçsuz bucaksız aşkımdır işte beni kavgaya hazırlayan
Ben toprak beni çağırırken bile güldüm
Beni benden alan bir aşk var
Sonra aldığı beni tekrar bana ve kavgaya katan.

Ölüler, benimle konuşmaya utanırlar
Yaşamlaysa zaten
Kalmadı bağım
Ruhumun yakarışı artmaktadır
Ruhum sertelmektedir her saniye
Her bakışımda her adımımda
Ruhum yine aşkla dolmaktadır

Vazgeçmek olmaz derlerdi
Vazgeçersen aşk olmaz !
Sanki biri kavuşsa toprağına
Onun aşkıyla canlanan binleri görüyorum
Ruhumuz birbirimize katışıyor
Her ölüm yine güç katıyor bize
Bense, yeniden aşka kavuşmak için ölüyorum ...

Osman Bulut