1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
872
Okunma
O sabah
Korkuya uyandı gözlerim
Askerlerin yaklaşan ayak seslerin de
’Buradalar’ diye çocuköa haykırdım
Annemin yüzündeki endişeyi gördüm
Acı çığlıkların seslerini duydum
Ağlayarak sokağa fırladım
Bir asker önümü kesti
Yerde oturmuş bir anne ağlıyordu
Hıçkırıkları boğazıma düğümlendi
17 yaşındaki gencecik oğlu sokak ortasında vurulmuştu
Her yer kan kokusuydu
Eylül’dü
Düşlerimiz yeni yeni tomurcuklanmıştı
Yaşadığımız vahşet korkunçtu
Çocuklar ağlıyordu
Eylül
Biliyorum senin suçun yoktu
Vurulduk acının tam orta yerinden
Sokak aralarından yankılanıyordu
İşkencenin soğuk nefesleri
Yaşanan zulüm beynimizde kazınmıştı
Güneş
Karanlık yüzünü döndü sokaklara
Zulmün korkunç elleriyle sürüldü genç bedenler
O eylül sabahında
Küçük bir kız çocuğu ağlıyordu
5.0
100% (1)
Cevap Yaz