Vay be Çorum.
Meşhur leblebisiyle tanınan.
Tarihi kalesiyle anılan Çorum.
Yıllardır kendi güzelliğini sakladın içinde.
Ve güzelliğinde..!
Tek şey bile değiştirmedin senelerce.
Değişen tek şey ne biliyormusun Hasan abi..?
Eskisi gibi kalmayan şahinci kitap evi,
Huzur evi,
Sohbet eri,
Arkamızdan bir yığın toz kaldıran yolları,
Ve yağmur yağdığı zaman,
Dizlerimize kadar batan çamurları,
Şimdi değişti Hasan abi.
Şimdi her yanım taş oldu,
Toprak oldu.
Ve her yanım doldu,
Taştı Hasan abi.
Hani şu bizim bildiğimiz..! ?
Ve hep aynı yerinde dimdik duran..!
Genç ve delikanlı kalan..!
Eskisi gibi hiç bozulmayan saat kulesi varya,
Yani..!
Dedelerimizin konuştuğu dilde Çan Saati..!
Şimdi o bile değişti Hasan abi.
Dedimya..! ?
Dedelerimizden bize miras kalan Çan Saati,
Şimdi “ Saat Kulesi” oldu Hasan abi.

Vay be Çorum..!
Ve hey be Hasan abi.
Bak..! !
Sen bile değiştin.
Yaşlandın.
Aklandın.
Bu yalan Dünya’ya dayanmadın Hasan abi.
Ama Çorum dayandı Hasan abi.
Çorum hep boyandı.
Dağ,
Taş,
Tepe,
Düz,
Ova,
Hepsi birden canlandı Hasan abi.
Şu bizim koca Çorum’da..!
Her yer yıkıldı.
Kırıldı.
Ama yeniden yapıldı Hasan abi…
Kısaca Hasan abi..!
Çorum’da her şey değişti.
Değişti ama,
Tek bir şey değişmedi Hasan abi.
“Çorum”
Yani Çorum değişmedi.
Çorum’da her yer yıkılsada,
Kırılsada,
Ve yeniden yapılsada,
Çorum yapılmadı Hasan abi.
Yani Çorum yıkılmadı,
Yani Çorum..!
Çorum kaldı Hasan abi,
Eskiden olduğu gibi,
Çorumdan geriye sadece,
İsim kaldı,
Ad bıraktı,
Şan dayandı Hasan abi.
Hasan abi.

Nisan 1 2002
İhsan TAŞDELEN