Zamansız saklanır bakışların.
Sönen ışıklarla birlikte söner gözlerinin feri.
İrili ufaklı hüzünlere yoldaş edersin tüm umutlarını,
Ağlama!
Gözünden düşen her damlada ben varım bu gece.
Hıçkırma!
Her hıçkırık bir kez daha kırar belimi kor ateşe dönünce…

Hani?
Yeşil Bursa’nın mübarek mekânları gibiydi hislerim.
Bir varmış, bir yokmuş masalları gibiydi bende mutluluk.
Bir yudum kadehte mutluluğa kapanan gözlerim,
Bir türlü sarhoş olmayan gönlüm ve sarhoş numarası yapar ruhum.
Yalan!
Varlığımda mutlu değildin, yokluğumda mutsuz olma.
Söyleme!
Sustuğum günlerin anısına çığlık atmak üzereyken susturma…

Ben bütün bağışıklığımı bağışladım aşk denen bir hastalığa,
Ben bile şaşırdım bu hastalığa yakalandığıma.
Şimdi mutluluktan coşarken her hücrem,
İlaç!
İlaç diye gelmediğim kapılarını kapat,
Her gece!
Her gece ben ben diye bir feryat at.
Kaybettin!
Beni sonsuza dek kaybettin ve kayıp diyarlarda bırak….
DUDU BAYRAM EYEOĞLU