Kutsal bir emanet haza servet
sin varlığınla

yokluğun kalp ağrısı
sana rastlayışım büyük saadet
takvimime not düştüğüm
içimde düğüm düğüm esrarlı letafet’sin
kalbime düşürdüğün koca bir yangın
sarı bir çıngı
solfej’imde mi

tınısın tam/buramda
canımın canı çayımın demi
ütopyam düşüm
sızlayan döş’ümsün

kutsal bir emanet
bir servet
sin emsalsiz varlığınla

habersiz gelip habersiz gidensin
rüyalarımı süsleyen sensin
mehtabım göğüm Ay’ım Dolunay’ımsın
rüya’msın yarıda kalan
ukbam’a marifetsin

kutsal bir emanetsin

sen benim solfejimde re
Gitar’ımda mızrabım
dinmeyan ızdırabımsın
dinmeyen kalp ağrımsın

yine gel
yine berceste sözlerinle
yine şiirlerinle gel

muzırlıkların çocuksu gülüşlerinle

yine gel sen benim solfej’imde fa

gitme kal
gitme

gitme bu defa

23/Ağustos/2013/Cuma/Bodrum

Yüksel Nimet Apel