6
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1065
Okunma
Beton üstünde yatar, kesilen onbeş kavak!
Onlar için yaşamak; son çâre, eşkin atmak!
Dil anlatamaz ancak, gayretli hayatları,
Sakın sanma’n dilsizler, biri anlar O’nları...
Düzgünce kesiverdi, İki ucdan testere,
İndiler dikildiği, kendine gölgeliğe,
Canı yandı, uzandı, yine kesmedi ümit,
Kalbi, dosdoğru görüp, sevgi ile bağlandı...
Bir beton yolda yatar, yan-yana onbeş parça,
‘Biz, ölmedik’ diyorlar. Dilleri; param-parça!
İntihar’ düşünenler, bizleri örnek alsın,
Bizler hayata bağlı, bakar körler utansın!...
Bu hâlimize rağmen, pekdeğer yaşamaya,
Geçmişi biraz düşün, hayat gerekli sana,
Her hâline râzı gel, verilene isyan ne?!
Sakın yokluğa kanma, belki de sağ cebinde!
Kadir Yeter. TRABZON.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz