2
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
902
Okunma
yoksunuz zamana
adımlarımız hüzün baharlarını gösteriyor
kimse bilmez oluyor
hayallerin arkasından koşulduğunu
tedirgin yeryüzünün ansızlığı .
geçmişin fiillerinde mavi çiçekler gibi
her yeni yetme yaprak
elverdiğince büyümeye çalışsa da
masum aralıklarla dokunuyor sevmenin öpüşlerine
ve üstelik
tedavülden kalkan birikmiş hisler
mevsimi bir süreçte durdurmuş oluyor
ruh inmelerine ererken acı
ah kimin gözlerinde saklı bilinmez .
korkmayıp yüreğini hüzünle deviren anlar
çekilen zamansızlıklar gibi
ki,,
intiharı cinnet
deliliğin derinliğinde
güller kuruyunca
gün mevsimi kendi içselliğine ağlar
ruhlara yaprakları düşer
sevdiğim
…
5.0
100% (10)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz