23
Yorum
16
Beğeni
0,0
Puan
2584
Okunma

Dünden kalma kavgayı yıldırmaz göz dağları,
Bulutun arkasında dolunay puslu bakar.
Cep zengin, maya bozuk geziyorken bağları,
Hırslar tahtından inmez, yüzsüzdür tasma takar.
Düştüğü yapraklara buz tutturur kırağı,
Tutsak güvercinlerin tel kafestir durağı.
Umut dolu kalplerin kelepçeli çırağı,
Öfkeli yumruğunu delik cebine sokar.
Tokluğun huzurunda yarım ekmek arası,
Gönüller alabora geçmez kurşun yarası.
Umudun şakağında özgürlüğün narası!
Her barikat arkası yutkundukça can yakar.
Zamanın tellerinde günahı tutmaz mandal.
Köpüren azgın suda sallanır batar sandal.
Güneşin çocukları direnişçidir, vandal!
Tek taraflı kavgaya ürkenler kulak tıkar.
Sevdasız türküleri gönül telleri çalmaz,
Sine karargahında hacete takat kalmaz.
Gazla, su tazyikiyle mavi düşler son bulmaz.
Daha namludayken söz, güvenlik tetik sıkar.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.