Emekçinin rakibi gemi azıya alır,
Muhannete kul eder, yazı kışa döndürür.
Dertler Marko Paşa’ya, umut yarına kalır,
Dillerini lâl eder, konuşanı sindirir.

Rabbi yessirri gitmiş, suratı sirke satar.
Boşalmış kafatası içinde şeytan yatar.
Deli Dumrul hevesli, arzular katar katar,
Gözyaşından sel eder, değirmeni döndürür.

Alır mazlum ahını, bilmem nasıl arınır.
Ruhu bedbin yalancı o zulmette barınır.
Yorgan bulamaz ise; kepeneğe sarınır.
Yelpazeden yel eder, ocakları söndürür.

Mayalıdır öfkesi çatlağından sızdırır,
Kuyruk acısı derin, yarasını azdırır.
Elde sapan cepler taş, kuşa ağıt yazdırır,
Ömürleri kül eder, acıları bindirir.

Pazarcı Mustafa’nın durağı hal yeridir.
Sırtı kalın adamın ticareti seridir.
Yandaşları yanında, koltuğu da deridir,
İthal mala el eder, esnaf kepenk indirir.

Öznur KARAMAN ( cemre2 )



DOSTLARDAN İNCİLER:

Kuyruk kapılmış âyan, deriden sıyrık gerek,
İçyağı eridikçe, daha çoook yakar yürek,
Sel almış kayığını, seli ters etmez kürek,
İnsanlar için derler; kendi-kendin’ kandırır. .......kadiryeter