1
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
925
Okunma
hayat dedikleri üç arşın bezde
göz kapanmış beden durmuş gidiyor
yaşanmış her şeyim hayelde sözde
ezrail fermanı vurmuş gidiyor
şu dünyanın çile kahır yükünü
günden güne içtim zehir kökünü
dünyalara değişmezdim tekini
yavrularım beni sarmış gidiyor
yağmurlar ağladı şu göz yaşımda
hastane içinde yatak başımda
sonsuz bir rüyaya daldım düşümde
melekler sualler sormuş gidiyor
fani alemin kahırla çilesi
öğlen vaktiydi verildide selası
alemin feryadı ayhanın duası
cenete mekanı kurmuş gidiyor
AYHAN ASLAN
Şiirin sahibi
Cevap Yaz