Hani akşam olurda bir karanlık çöker yüreğine
Hüzünler parçalar kalp fayıını en yüksek artçı şidetiyle
Sanki köz ateşi volkan lavlarıyla yağar gönül hücrelerine
Bir çığlıktır içinde yangınlar sessiz sedasız

Bir bakarsın akşam geceye dönmüş
Umutların tükenmiş gözlerinin feri sönmüş
göz busesi namelerin yanaklarından dudaklarına inmiş
Tuanalara boğulursun sessiz sedasız

Çaresizce çırpınırsın ümitlerinin ilik kemiiği kırılmıştır kanatlarında
Uçmaya hasrettir mutlulukların yarınlara
Biri avlamıştır seni sevdanın acımasız tuzağıyla
Kapana kısılırsın aşk şerbeti korkusuyla sesiz sedasız

Bir rüya görürsün şehri istanbulu yedi tepede
Her bir hasretin parçalanmış her bir tepede
Vapurların amansızsıca çığlık atığı o sesiz yerde
Bir mutluğu beklersin sesiz sedasız

Bir çaresizliğe koşarsın saat akşamın dördü
Sanki herkes sağır herkes kördü
Bir papatyaki beni taksi durağında gördü
Soldu yaprakları akşam güneşinde sesiz sedasız

Ve yine akşama dönersin yokluğun yoksuluğuyla
Bir lokma ekmeğe muhtaç çocuk misali
Ve sığımırsın yine hayallerine bir yetim ekmek açlığı hasretiyle
Yine biri çalar mutluğunu sesiz sedasız

Sen sıkma canını mahşeri alemin sümbülü
Ben yine yanlız ağlarım sessiz sedasız

Ayhan Aslan