Hafızamı zorluyorum
Ne ki acaba
Hatırladığım en eski şey ?
Üçüncü yaşıma inebildim
İmkansız gibi zaten ötesine geçebilmek.
Kezban Bacı var
Anımsadıklarım arasında.
İsmini hatırlayamadığım kız arkadaşım
El sallıyor arabanın arka camından bakarak.
Taşınıyorlar mahalleden
Ağlarken öğreniyorum
Ayrılığın tadının acı olduğunu.
İlk arkadaşımsa abim.
Dışarıya çıkartıyor beni
Top oynuyoruz.
Çok fazla anı beliriyor belleğimde
Ama bulanık hepsi
Net şekilde hatırladığım
Bir de Deli Osman var
"Deli Osman geliyor"
Diye bağırıyor bütün çocuklar
Oynadığım oyunu bırakıyorum hemen
Telaşla koşuyorum eve doğru
Tahtadan bahçe kapısını açıyorum
Hızla içeri girip sürgüyü sertçe çekiyorum
Güvendeyim artık
Daltonların Kanada sınırını geçtiğinde
Red Kid’in onlara dokunamadığını
Görmüştüm çizgi filmde.
O sürgüsünü çektiğim kapı da
Bir sınır kapısıydı benim için.
Ne de olsa evimle dış dünyayı
Ayırıyordu birbirinden.
Annem dışarı çıkabilmem için
Süreli vize veriyordu mesela:
"Akşam ezanı okunmadan evde ol !"
Ama her zaman bu süreyi
Kullanamıyordum sonuna kadar
Deli Osman hatırlatıyordu bana
Evimin yolunu.
Bu kadar yer etmişken
Deli Osman çocukluğumda
Canlanmıyor nedense yüzü kafamda
Belki de hiç görmemişimdir onu
Belki de her "Deli Osman geliyor"
Nidalarını duyduğumda
Korkmuşumdur arkamı dönüp bakmaya.
Üç yaşındayım ne de olsa
Bilmiyorum deliler nasıl görünür...

...