Yanağındaki gamze, dudağında kıvrılış,
Gözünde ışıldayan sevgi benim olsaydı.
Gülüşünü mey diye içseydim sabah akşam,
O hiç tükenmeseydi, hep yeniden dolsaydı.

O narin güzelliği, o zarif hallerince,
Aşk arayan gönlünce, sevdalı ellerince,
Sarılıp da boynuma sarmaşık güllerince,
Aradığı sevgiyi kollarımda bulsaydı.

Bazen güzel boynunu mahsun mahsun bükerek,
Bazen kızıl saçları omuzlara dökerek,
Ürkek, narin bir yavru ceylan gibi sekerek,
Gelse, aşkın tadını doya doya alsaydı.

Sevgimi şiir yapıp, ezberletsem diline,
Gönlümü mızrap diye verebilsem eline.
O mızrabı aşk ile vurup gönül teline,
Aşkı, âşık olduğum elleriyle çalsaydı...

Henüz hiç açılmamış pembe bir gonca gibi,
El değmemiş, yaylada bakir bir yonca gibi...
Gönlüm, bütün ömrünü yazdığı günce gibi
Yalnız benim olsaydı ve hep benim kalsaydı

Ünal Beşkese