Gökyüzünde süzülen, küçük bir melek olsaydım.
Yeryüzüne düşerek birden yalnız kalsaydım.
Kaybolan umutlarımla tekrar yalnız kaldım ben
Ve gündüzüm bitti artık, tek aklımda kalan sen

Öyle sert düşmüşüm ki ,hiç mecalim kalmadı
Derdim bile bitti artık ,ama ömür dayanmadı
Önümde küçük, günahsız hûrilerim haremden
Bide haramsız gecelerim, sonsuz oldu kalender

Bi tek seni unutamadı ,bu gereksiz minik akıl
Ve imrendi sonunda sana, dayanamadı melekler
Müziplik ve yalanla ,kandıracaksan sen beni
Bırak sensiz aklımı ,ama önce sen önden

Yazıcı melek bıktı artık günahları yazmaktan
Günahlarım doldu taştı kütüphanemse zulümden.
Kitabım alacağım gün sağım soluma şaşırdı.
Kitabı bir yerden aldık ama bilemiyorum ne yönden.

Zaten aklım üç kuruştu ,artık o bile kalmadı.
Parlıyor volkan gibi ,cehennem ateşı bi yönden.
Yanacaksak bile ,affolmayı dileriz
Gecmis gecmiste kaldı ,gelecekse umutlan.

Kaynar bir duş gibiydi ama, sonunda tamamladık.
Aklandık, paklandık gözümüze inanamadık.

Artık, hayallerin son bulduğu yerdeyim.
Sonsuzluğun başladığı, koca bir nehirdeyim.
Nehir akar, yavaş yavaş çaglayana dönüşür.
Çağlayan paylaştırır, sonsuzluğu her yönden

Şeytansa, cehennemden izlerken hüzünlenir.
Paşa paşa azap çeker, insana öfkelenir.