Ruhu bedenden ayırdığınızda isbatsız bir tesbitle
o öyle olmaz dediklerini yaparsın
birikmiş efkarını bedenin
bir solukta atarcasına
sönmüş balon misali
salıverin uçsun

ey felek al sana bir kın
hangi silahın uyarsa
nasıl olsa geçmiyor benim hükmüm
kem küm

hani aşk’ta olabilir
bir başka büyüsü ki aşk’ın
vazgeçemediğimiz

hangi ateşli silah olursa artık doldur barutla
yeni bir gün çiz diyorsa iç sesimiz
savurun kederleri rüzgara
ayrılsın kepeği deninden

kayaların dipsiz sessizliğinde
bir de göl olsa di mi
güneşin haddi mi
oraya inmek
Tanrı’ların terkettiği bir kalyonda
talim et ruhum
bir ki bir ki

çocukluğuna dönmen yakın
ne kadar hafifim
ne kadar hafifsin
hafifsiniz

soyunduklarımı aniden giyinenler vazgeçin dediysem de
hüzne büründüler

patikalar patikalar patikalar
boş bir çuval gibi iniyorum
hafifim
ayrılalı beri ruhum bedenimden
bu böyle

aceleyle ardımda unuttuğum aşk’ım da dahil
keşfedip yeni bir benliğimin olduğunu

talimdeyim
bir ki bir ki

suya attım atalı zehrimi yeşile döndü mavısi ırmaklarımın
mor benekli dağlardaki kartallar
uçan kuşlar
hadi hep birlikte
hafifiz hafifler

Tanrıım gökten balon yağdır renk renk
lütfen Tanrı’ım
çocuklar için

30/Haziran/2013/Bodrum

Yüksel Nimet Apel