I


Sese giden küskün sesler
sessizce sese döndü sevgilim

Bal olur kabala ayinleri
Mevlana çeşmesinde derdi sinem duvarlara
dudaklarım
gelinin yüz örtüsü,
dedi ıslak kurak yanılgılara

ben bir yangını sevdim
közüne kör mektubum
külüne şiir
ateşten martılar
kafesledim de geldim dedi gökyüzüne

sevgilim hadi gel
gel
öp peygamber çekirgelerini
yeşili yeşil, beyazı beyaz olsun seslerin
renklerden bir çay demleyelim
bizimle ahlas kalanlara


II


Süse giden sessiz yüzler
Sese makyaj oldu sevgilim

Kırk olur kubbenin gün ahları
Ben aşktan sonra öğrendim ya sevmeyi
dudaklarım
gecelerin kanatsız uçuk uçurumları
dedi ya
dedi ya gel öp beni

ben o ateşi cennet bildim
cenneti yanarak sesledim surlara, kapılara
varsın açılmasın zemheri karanlıklar
şafağım sızılara kir
etim kemiklerim sokaklara leş olsun
sevdim de geldim diyemedi ya
varsın olsun

sevgilim gel
gel
öp yoksun soframızda son yavan ekmeğimizi
ikram et tüm misafirlerimize
sese gidenler de,
süse gidenler de doysun yolculuklara

biz keskin hançerleri sus bildik
susuşlarımızı yuva yaptık omuzlarımıza
varsın ağır sansınlar yaralarımızı
biz gözlerimize ruh
tokluklarımıza lâl sevdalarız

dönülemeyecek bir yolda bağlanalım
bizimle ahlas kalanlara …












.