Duydumki sefilleri oynuyormuş gönül tahtın
Sığınacak,ne bir evin kalmış,nede bir barkın
Sakın ha kapıma gelipte asla af dileme benden
Benim aşk kitabımda gidenlere asla yer yok

Eğerki bilseydin sana olan sevdamın değerini
Zaten gitmezdin bir şerefsizin sözüne kanıpta
Senin için ne yapsam nafileymiş,çok geç anladım
Uyan ey kalbim uyan,bukadar yas tutup durma

Ben senin için yıllarca saçımı süpürge ederken
Sen benim için,küçük bir mutluluğu çok gördün
Feleğin kötü çarkını yaşadıkça anladınmı şimdi
Sen bana yaşattığın acıların bedelini ödüyorsun

Unutma sakın şu fani devran inadına dönüyor
Kimin ne olacağı belli olmuyor şu kısa ömürde
Hani saltanat peşinde koşuyordun ya eskiden
Artık saltanatlar bile yetmiyormuş mutluluk için

Yıllarca kahrettin hem kendinide hem benide
Düştün bür tutam Dünya servetinin peşine
Ne edep kaldı dilinde,nede aşk kaldı kalbinde
Yüreğimi dağlayıp,bütün Dünyamı yıkıpta gittin

Artık feleğin çarkını yaşama sırası sana geldi
Şu seven gönlüme yıllarca nasıl çektirdiysen
Nasıl beni yıllarca Cehennem ateşinde yaktıysan
Şimdi ise, beni yaktığın gibi,yanma sırası sende...

Ufuk GÜNEY