Yeryüzü elimde bir bohça,
Gökyüzü bedenime sığmayan ruhuma denk.
Gönlüm,
Henüz yazılmamış bir söz misali,
İçinde, dillerde can bulmamış
Bir sevgi besleyen.
Bir çift göz belki de,
Sözde ümitsizi, olmazı bekleyen…

Yolumun sonunda
Bana söylenirken en güzel şarkılar
Ve daha önce hiç ağlamamış biri
Benim için ağlarken
Söyleyin, nasıl edeyim ihanet
Benliğim, kırılmış zincirlere emanet.

Çırpınırken güvercinler,
Gökyüzünün maviliğini deler.
Engin denizleri taşıran,
Bir nur fışkırır sonra.
Dökülür gökkuşağıyla dolu kadehler
Mavisi, kırmızısı, yeşili
Bütün renkler karışır
Beyazın masum vücudunda
Dolaşır da dolaşır.
Siyahın hakimiyeti giderken akıllardan
Bir emanet kalır yeryüzüne, buhrandan.
Sahip çık ey yeryüzü!
Ki bu emanet
Yazı, kışı, gecesi, gündüzü zindanların.
Henüz doğmamış kızı
Terkedilmeyi bekleyen harap vücutların…