GEZİ PARKI

Toprak şaşkın kalır sıcaklığına ayaklarının
Bir bakabilsem sana;
Kavrulup kalacağım toprağın avuçlarında.
Bilirim neden saklarsın gözlerini
Yalnızca dökülürken bir gölge,
Beliklerinde koşuşturan kıvrımlardan.
Tüm sesler dökülürler içimdeki değirmene
Bir tümce yapmaya sana ‘’yakarı’’ olsun diye.

Bir tümce yaparım sana
İstanbul köprülerinde karıncalardan özlemli
Yürürsün yüz binlerle, yükselirken umudun.
Beliklerinde koşuşturan kıvrımlardan
Görürüm izini özündeki kraterin
Neredeyse patlayacak bir kratersin sen.
Kuru bir dokunuş beklemekte dudaklarımdan
Bense koparılmış bir esintiyim,
Bir meltemin eteklerinden dökülen.
Alsancak’ta dalgalara bırakılmış
Bir bakabilsem sana;
Kavrulup kalacağım toprağın avuçlarında.

Gezi Parkında yükselen bir umut
Ellerden ellere körpe bir krater
Dökülürüm gamzelerine,
Özgürlüğün ellerinden savrulmuş martı sesinde.
Ne unutursun beni kumlar arasında
Ne de dudaklarındaki yakamoz da
Görünemezsin, bulunamazsın elde edemem de seni
Oysa izlersin beni gizliden gizli
Kavrulur durursun özlemimle
Sorsalar hiç usuna da gelemem üstelik.

MUSTAFA SÖYLEMEZ 01.06.2013