ah be kıtır efendi
hani
demiştin ya bir zamanlar
masalarda ruj lekeli peçeteler
biraz da bıyık mirası kimisinde
işte çekip gittiler
nihayet
bulaşıklar beni bekliyor gerisinde

öğrenme süreci hayat
ve
bir gaflet anı iyimserlik
fil nefesinde çınlarken kulaklarım
gözlerim ikindi vakti
dağılın dedi kara bulutlara

hiç
kaygılarla barışık olur mu içtenlik
dil ucuydu çekilmeyen dırdır
çok bilen anlamamış
dinlerken birine bin katmış
gün doğumundaki şu dağ var ya
biraz ıslansa şimdi
sanki üstüme yıkılacak gibi

tedirginim zira
tatlıyı çok sever harici tozlar
sonuçta
adres sormuyor bütün mikroplar
özde katran karası nice şekiller
yeşiller içinde beyazdır
işte bu yüzden şaşırmak ne mümkün
masumca tebessüm ederken maskeler

suya hicranı varsa toprağın
elbette çatlar
baharında boynu bükülür nar çiçeğinin
iğnesi kırılır balı çalınan böceğin
bir daha anladım
nafileymiş hak etmeyene saygı
çıkar dünyası bu
dikişleri çok sağlam bencilliğin

doyulan neydi tas tamam
ateş aldınız aşikar
sabırsız paşa’nın beklediği kelle
sırdan ibaret koltuğunuzda
hadi
sonuna kadar açın pergellerinizi
ertesinde
tavşanlar izlesin martavallarınızı

ben mi
efkarım savrulurken dumanlarda
elimde şapkam soracağım
ne olur
yalan esintilerden uzak olsun
dostluğu tarif edin bana
31.05.2013-Ahmet BOZTAŞ