Sen ne kadar bencil,vicdansız çıktın,
Kış gününde beni,yolda bıraktın,
Yakıştı mı sana,bu yaptıkların,
Beni bir çöp gibi,yerlere attın.




Nasıl oldun böyle,beni bitirdin,
Mutluydun verirken,paramı yedin,
Üç yılda bitirip,çulsuz bıraktın,
Beni bir çöp gibi,yerlere attın.




Bir zerre vefa yok,bir zerre sende,
Bir yılan gibisin,zehrin dilinde,
Yıllarca çekdirdin,bana hep çile,
Beni bir çöp gibi,yerlere attın.




Ne vardı o günde,sana ne yaptım,
Seni mutlu etmek,benim muradım,
Neden birden kızdın,kestirip attın,
Beni bir çöp gibi,yerlere attın.




Beddua edemem,mutlu ol yeter,
Bu sevgim benimle ,ahrete gider,
Bizleri ayıran,olsun besbeter,
Beni bir çöp gibi,yerlere attın.




Hayatta mutluluk,dilerim sana,
Sen mesut olursan,bu yeter bana,
Evlenip kavuş sen,çoluk çocuğa,
Beni bir çöp gibi,yerlere attın.

28.05.2013//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ