Belki bugün;belki yarın.
Belki çok daha uzak zamanlarda.
Belki de yakın zamanlardan az uzaklarda.
Bir gün mutlaka anlayacaksın beni nasıl olsa,
Bu şiiri gözlerine değil,aklına yazdığın bir anda...

Hayata duruşuna saygımı duymalıyım?
Ya da görmezden gelip bütün herşeyi,
Yüreğimi paslı zincirleremi vurmalıyım?
Başladığı yerde bitirmelimiyim dilimdeki cümleyi?
Oysa esaret altına almayı sevmem hiçbir kelimeyi.

Şarkılarını söylemeye devam et;senli senli.
İçine sakın ha beni karıştırma.
Yalnızca kendini anlat şarkılarında
Ne kıtalarında yer almak istiyorum,
Ne nakaratlarında.

Olmadık serüvenler geliyor bazen akla.
Bir yanım anlat diyor,bir yanım sakla.
Düşünüyorum yine de;hangi cesaretle,hangi hakla?
Ya tam aç kalbinin kapılarını,ardına kadar bana!
Ya da sıkı sıkı kilitle kendini,alma beni dünyana!

İyi düşün!
İyi düşün ki,keşkeler yer almasın bilinçaltında...

Beni bu soru işaretlerine,bu yalnızlığa zorlama.
Ne olursun yapma.
Kanayan bir gökyüzü bırakmak istemiyorum sana!..