Kimse görür mü, görmez mi, duyar mı duymaz mı demeden kendi başına coşan, taşan, duran, konuşan, mırıldanan, ışıldayan, kararan, soğuyan, ısınan, sarsılan, titreyen, eriyen, donan, cıvıldayan, patlayan, sönen, akan, biriken, çoğalan, yalnızlaşan, yeşeren, çiçeklenen, ümitlenen, karamsarlığa boğulan, panikleyen, ürken, kaçan, yaklaşan, uzaklaşan, hıçkıran, gülen, güvenen, ümitsizleşen, çöken ve daha nice devinimleriyle kendini her an yeninden var eden doğa adeta anlaşılmayı bekleyen bir sır küpüdür.

Öyle devasa, öyle esrarengiz, öyle muhteşem bir sır küpü ki beş duyunun hepsi birden aralıksız faaliyete geçse olup bitenlerin bir kısmını bile algılamakta yetersiz kalır. Ne var ki doğanın bu canlı var oluşu hepten de kaybolup gitmez algı gücünün yetmezliğinde... Sanki bir yerlere kaydolur var oluşun türlü türlü ifadesi. Bazen geniş yüzlü yüksek kayalıklarda yankılanır her bir titreşim ve oracıkta kendine sonsuz bir yer edercesine kalıcılaşır.. Bazen de sulara vurur yaşamın titreşen görüntüleri... Kim bilir daha nerenin neresinde ille de kendine bir mekan bulur da orada var olmaya devam eder doğanın farklı karakterdeki kendini ifade ediş biçimleri.

Tabiatın seyir defteri sonsuz sayıdaki hareketlilikle renklenirken, hiç beklenmedik bir yerde kendi kendine sessizce çarpan bir oluşum daha vardır ki, doğanın cilvelerini çoktan anlamış ve hayran kalmışçasına atar da atar kendi köşesinde... Kalp demişler onun adına... Kalp doğanın ruhunu, melodisini içine derinlemesine çekmiş , onunla birlikte konuşan, ona yoldaş olan, sırdaş olan bir kimliği hiç tereddütsüz benimsemiştir sanki. Onu benimser ve onunla bütünleşirken onun müziği ile kendinden adeta geçmiş gibidir. Beş duyunun hep birden yapmaya çalışıp da başaramadığını tek başına eksiksiz yerine getirmiş bir hali vardır. O da kimse anlasa da anlamasa da bildiğini okuyan doğanın kendisi gibi, duygularıyla baş başa kalmış, kendi şarkılarını çalar ve söyler olmuştur.

Bir de bakmışsınız bu yürek mavi bir şairenin yüreği olmuş, onun mısralarından süzülüp şiirlere dökülmüş... Şimşekleri, dumanları, okyanus mavilikleriyle kalbi kah coşan, dalgalanan, kah hüzünlenen, kah aydınlanıp ışıldayan, hele hele gönül melodisi hiç dinmeden tınlamaya devam eden Mavi Şaire Sündüz'ü bu çok özgün aruz eserinden dolayı ne kadar tebrik etsem azdır... Selamlar, sevgiler..


Harabe tarafından 5/22/2013 10:42:57 AM zamanında düzenlenmiştir.