Kuş uçumu kaç saat sürer yüreğine göç etmem,
Kaç orman yangını küle çevirmeye yeter bendeki seni!
Kaç, Kaç? Kaç! diye sürer gider kaçmalara sebep sevişlerim.
Kendimi unutur sustukça ben, sen olurum.
Kaçtıkça sen ben olursun farkına varmadan...

Kimsenin yarasını kimse bilemez,
Kiminin dilindedir, kimininse kaleminde şair olan kusar elemini şiire
Korkar kimi zaman kül olmaktan, duman misali silinip yitmekten
Külünden doğmayı bilmeyen! Küser gider kendine
Kalır dizlerinin üstünde sessizce,elinde boynu bükük bir sigara külünde.

Kim bilir hangi yöndür doğruya çıkan
Kum gibi dökülür çaresizlikler kimi zaman.avuçlarından.
Keder, kader birbirine karışır aniden...
Köle olursun tutamadığın ellere.
Kulluktur yaptığın, aşk dersin bunun adına farkına varmadan yiter gidersin...

Keşkelerin sarar dört bir yanını alel acele toparlanırsın,
Kanayan dizlerini silersin dizelerin dize gelir peşin sıra.
Kazananın olmadığı bir oyuna girersin. Kasılmaların azalır, daha rahat nefes alırsın
Kaybettiğini yalnız kaldığında anlarsın ağlar rahatlarsın.
Karmaşalar silinir yeniden doğarsın.!
KENDİNE GEL SEN SADECE İNSANSIN.

Mehmet Kovancı