Ne
zamanki sevdâya kalemimle dokundum
Çevremde toplandılar,
gülücükler saçtılar
"Vatan, millet" dedikçe hep daha az okundum
"Hocam,
dostum" diyenler birer birer kaçtılar
Sevgi gösteremedim nezâketle kırıtıp
Tepki verdim
dostumu ve halkımı üzene
İnsanların yüzüne
yalancıktan sırıtıp
Politik olamadım, uyamadım düzene
Ne döksem şiirime okuru bağlamaya
Japon yapıştırıcı, dörtyüzdört mü, uhu mu?
Vicdan sömüremedim sığınıp ağlamaya
Normalde çok inceydi, hep gizledim rûhumu
Aslında yok bir suçum, yalnız gerçekler acı
Doğruları yazdıkça beni kötü bildiler
Kimine "abi" derdim, kimine "gardaş, bacı"
İltifât etmeyince bir kalemde sildiler
Ben böyleyim arkadaş, yüze maske giyemem
Bilmezsiniz içimi, Pir Sultanla dârdayım
Ülkem bu durumdayken ben "laylaylom" diyemem
Yusuf ile kuyuda, İbrahimle hârdayım
Tüm şiirlerim kırgın, tüm şiirlerim bitap
Çok fazla güzel şiir yazmadım
aşka dâir
Velhasıl
gönüllere eyleyemedim hitap
Benden ne adam olur, ne de iyi bir şâir.
Mustafa Çetiner/18mayısikibin13.
.