Bakır cezve köz ile dağlarken sinesini.
Belkıs’ın diyarından gelen esmer göz alır.
Periler dudağa mı saklar definesini?
Kendi çekip gitse de kırk yıl gölgesi kalır.
Gönülde nakış olur bir zaman fincan gülü.

Telvenin hikayesi fincanın koynunda sır.
Fağfuri zamanların çın çın öter saati.
Dostluk dergâhı muhkem dayanır nice asır.
Kahvenin hatırına ateşsin itaati.
İçli bir bakış olur her zaman fincan gülü.

Söz gül ile tartılır acı damakta hazken.
Dostun gönül aynası berraklaşır o mevsim.
Bir nihalin hayali dudaklarda niyazken.
Her damla naz yurdunu hatırlatan billur im.
Hatıra atlasıdır an be an fincan gülü.

Kırk gün kırk gece düğün köpüğü taca misal.
Albeni ikliminin eskimeyen ecesi.
Bin bir geceye sığmaz onu anlatan masal.
Sürer zaman aktıkça bitmeyen söylencesi.
Devirir nice devran hep kağan fincan gülü.
Ankara, 15.03.2013 İ.K