![]() Nefs Her Demde Hakka Muhtaç Olan HardırYar… Dilerseniz vaktin Sualiyle baş başaydım Her lahzasında yalnızlığın Prangasında çırpınan candım Neyi düşünsem, Korkuları yenmek için Tereddüt etmesem, Kalbimi dinlesem hicrandım İçimi dağlayan Bir hançeriyle ıstırabıyla, Sukuta mecbur bırakan Narıyla naçardım, el açıp Ruhumun sahibine anlattım Çünkü en Yakınımdı, çilem aşikârdı Ne sabır ve ne de Kanaat sinemi suhulete Ram eyleyen karardı Akıl aczi yete duçar olan, İrade şaşkınlık yaşayan, Hissiyat hali savuran andı Kararan bir nazar yakındı, Yeis içinde nefeslenmek acımdı, Umut solmaya yüz tutmuş Korkuydu, ölümün Nasihati ne ibretli bir vaazdı İnsan Umutlanabilir, Bu tabii olan hakikattir Gönlün lisanını da Kimi vakit acizdir, İnşirah onun için gereklidir Sabır ve sebat hak için, Sadakat sevdası vuslat için, Aşk, aklın ve izanın Şevkinde dirliktir Nefes huzura Hasret kalmadan, Cefayı hevese bırakmadan, Heva içinde yol alıp Dağlanmadan inkişafa Ve irfana Bel bağlaması fazilettir Ariflik, halin Dilinden anlamaktır Sezgi ve hassasiyete akıl Ve edep vezninde Nazar etmesi farktır Nefs her demde Derdiyle heyecana Davet eden terbiyeye Muhtaç bırakılan hardır Kalp, nardan Emin olmak için ihlâs Ve inayet içinde hakka Vakfedilmiş Furkan’dır, Ab-ı cenahtır, Rahmet-i rahmana Firkatle yakaran hicrandır Mustafa Cilasun |