söylemeli dili ,
susmamalı yüreği
yumruklarına kilitlenmiş öfkesi
gözlerinden çalınmış ışığıyla
göğe bakan hırçın gözleri.
küçük bir kutuya hapsetmiş
annesiyle olan düşleri
bir avuç toprakla birleşti.

suskun,küskün kalmış yüreği
bu sabah el/vedayı öğrendi.

Gitme,beni bırakma!
derken ...
gözlerinden süzüldü
isyana bulanan güzleri...
küçücük yüreğinden savruldu
kocamandı,
yürekleri burkan
ölüm çığlığı sesi..
Saçlarını okşayan eller
annesinin değildi,
oysa ne çok istedi,
ne çok ümit etti..
ölüm almasaydı ondan
sıcacık,varlığıyla ısıtan elleri.
Son kez kokladı,
umut ışığını karanlıklara gömerken.
son kez öptü
son bir kez daha
doyamadığı, veda bile edemediği
elleri ekmek kokan,
sevgi yumaklı yüreği
sonra sustu ,hep sustu
ayrılığa boyun bükmüş
annem diyen
baldan tatlı dilleri...

BAHAR GÜLLERİ

Şiirime güzel nefesiyle ses olan TAHA kardeşime teşekkür ediyor, sevgilerimi gönderiyorum.Yüreğine sağlık kardeşim.