"Sen der dilim ve önemsizdir gerisi...

Hangi yarayı yama yaparsan ağzına, kan kusar dilin ve ben susarım sevdiğim. Bahar da kırılmış kalbime bakarım ansızın ve korkarım! Güzel bir cümlenin dilime düşmesinden kaçarım, kaçtıkca çoğalırım. Büyür içimde ki hezeyan günden güne, ve ben yine se(s)nsiz kalırım...

Adına "aşk" diyorum ve gülümsüyor gözlerin. Beni sevme be adam, sevme! Hiç bir yanım aşina değil artık aşk'a. Korkuyorum!

Sen bana bakma sevdiğim, içten içe sevmek benimkisi ve dıştan dışa sevişmek yokluğunla. Hiç bir yolun orta noktasında öpüşmez artık gözlerimiz. Bunun için susarım! Sustukca hep her'e aralanır dudaklarım. Ki hep hiç olur sonu ve ben yine susarım...
Şimdi biraz korkak, biraz cesur, biraz dişi ve illa ki asi bir yanım. Öpsem derim dudaklarından, dudakların yok ki!

Ey aşk
Hala mı hüzün kokar dağların, hala mı isyandır bir elin, al beni desem... Aklına gelince tenim, kokusu sarar dört bir etrafını, ben dökülürüm avuçlarından. Sen yine de sev beni, ölüme çeyrek sana bin asır kala..."


sevgimle