Alışmaktan korktuğum için sevmekten korktuğum kadınlar oldu,
Kimi kötü bildi beni,
Kimi dualar etti arkamdan,
teraziye katsak hangisi ağır gelir, bilmiyorum!
Kaybetmekten korktuğum için kazanmaya çalışmadığım kadınlar oldu,
ayrılık, terk ediliş neyse de, ölümün vereceği yalnızlık korkuttu.
Evet
saçma kimine göre,
Kimine göre salakça,
Ya da benden için hep denildiği gibi, takıntılıca bir durum.
Sevmekten korktuğum için hiç sahip olamayacağım hayallerim var,
Ne bilim,
Gecenin bir yarısı kızımın sesi ile uyanmak,
Sabah işe giderken, kendine dikkat et diyecek bir eş,
Geleceğini düşüneceğim bir evlat,
Uğrunda canımı verebileceğim bir aile,
Korktum,
Bu ayıp mı?
Yanlış mı?
Hata mı?
Doğru mu?
Bilmiyorum ama KORKTUM,
Hani yolda giderken aniden yanınızda beliren bir köpeğin havlaması gibi,
Çok yüksek bir binanın tepesinde, en kenardan aşağı baktığında, kanın çekildiğini hissetmek gibi,
Ya ne bilim,
Korktum işte.
Yüzleşemedim bunla,
Yüzleşmeye karar verdiğimde ise yanımda olması gereken yoktu,

Kış ayının geldiğini bile bile, odun almamak gibi bir şey sevmek.
Üşüyorum
ve
Korkuyorum işte...

Yazan : Ömer ERASLAN