SEVİYORUM ANLASANA

Dudağındaki buseye dokundukça
Hülyalı sularda serinler gibiyim
Bu yüzdendir belki de sessiz ağlayışlarım
İçimdeki yorgun sevdalar bir keman çığlığı
Tellerine değdikçe o küçücük çocuksu ellerim
Susar rüzgârlar, ibibik kuşlar öter nar bahçelerinde.

Ben, dertli bir şairim
Her gece mehtapla doğarım dağ eteklerinde
Ağlar dizelerim hecelerim
Ben, dertli bir şairim, aşkın hüznün adıyım
Tutunurum saçlarına gökyüzünü seyrederim
Bir bilsen, kaç yıldızın kaydığını saydım sesinden
Dön de gör beni, seviyorum anlasana.

Sen yoksun ki, yangınlarımı sana anlatsam
Çakıl taşlarına dönüştü dilimdeki sözcüklerim
Öyle dokunuyorsun ki tenime, kanın kanıma karışıyor
Kulağımda dokunaklı bir şarkı gibisin
Sen, gölgesinde oturduğum şımarık sarmaşığım
Hadi gel, üşüyorum sensizliğine
Seni seninle paylaşmak, seni seninle yaşamak ne güzel.

Biliyorum
Şimdi sırası değil bunları anlatmanın
Egelisin gözlerin ondan mavi
Dalgalarına tutunuyorsun denizin
Bazen mahzun bir bulut
Bazen de güneşin batışı gibisin
Halbuki sen farkında değilsin
İlk aşkımızı yaşıyorsun benden uzak.

Nuri Dağdelen
Ödere- İzmir
28/3/2013