IIımlı İslam’la din mi olurmuş,
Hak sözü eğilip bükülür müymüş,
Dünya menfaati dine karışmış,
Hak yolu pazarda satılmaz beyler.

Dışardan reçete yazanlar çoktur,
Din ile oynayan nice akıl çoktur,
Kur’an’ın önünde eğilmeyen yoktur,
Hak olan hakikat değişmez beyler.

Reform diye çıktın, dini bölersin,
Sünneti bıraktın, kimi översin,
Hakkı kendi keyfine göre çevirsin,
Bu oyun ümmeti kandırmaz beyler.

Hoşgörü diyerek ölçüyü aşma,
Her yanlış düşünce hak diye koşma,
İmanla küfrü bir kefeye koyma,
Hak ile batılı karıştırma sen.

Ne Batı’dan emir, ne doğudan ses,
Müminin ölçüsü Kur’an’dır nefes,
Hakkından dönenin sonu olur pes,
Millete yabancı yol satma beyler.

Koltuk için dini kullanan gördük,
Çıkar uğruna da yolundan döndük,
Hak deyip menfaat peşinde koştuk,
Böyle sahte dine aldanma kardeş.

İslam adalettir, kul hakkı bilmek,
Yetimin başını şefkatle sevmek,
Zalime karşı dik durup direnmek,
Güzel ahlâk ile yaşamak gerek.

Çanakkale bize emanet kaldı,
Nice yiğit orda toprağa daldı,
İmanla bu millet düşmanı yendi,
Ecdadın ruhunu satmayın beyler.

Ne fitne peşinde, ne kinle yürü,
Kardeşlik içinde yaşat bu nuru,
Hak için kaldırıp alnını doğrult,
Haksızın önünde eğilme kardeş.

Hüdayi der: Dinim özüyle sağlam,
Ne sağa savrulur, ne sola meyleder,
Dışardan biçilen kalıba sığmaz,
Hak yolu bellidir, şaşılmaz beyler.

06.09.2011//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ