/Asya’yla Avrupa’nın ortasında salınan
Nazlı gelindir ülkem, hak eder hoş sözleri
Bu dünya üzerinde odur hayran kalınan
Kör edeceğiz ona kem bakan tüm gözleri/


Zaman öyle zaman ki yanlış ölçer tartılar
Kimileri çalışır, kimileri yan gelir
Eşitliği sağlamaz eksilerle artılar
Kimi gözler hep güler, kimisinden kan gelir

Elbet uyanır bu halk, açar birgün gözünü
Yeniden arar bulur kaybettiği özünü
İşte o gün kimseden esirgemez sözünü
Şimdi konuşanların susacağı an gelir

Saltanat sürenlerin tahtları birgün çöker
Biter karanlık gece, aydınlık şafak söker
Güneş bir başka doğar, bulutlar rahmet döker
Kuruyan topraklara yenibaştan can gelir

Yurdumu parselleyip haraç mezat satanın
Tarihime küfredip geçmişime çatanın
Her kim ki göz dikerse bir taşına Vatan’ın
Kellesini alacak dirâyetli Han gelir

O Han ki vatandaşı görmez âdetâ koyun
Çıkarları uğruna asla oynamaz oyun
Kimseden emir almaz, kimseye eğmez boyun
Türk adına yeniden şöhret gelir, şan gelir
Sabredin, karanlığın arkasından tan gelir.


/Hainler muradına ererken adım adım
İhânetle inlerken yurdumun her karışı
Varsın kötüye çıksın, önemli değil adım
Kavgaları ben aldım, size verdim barışı/


.