3
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
820
Okunma
sessiz hayallerin kimliksiz ruhları gibi
duru duyguları içiyor zaman
göçler veriyor gizlenmiş rüyalarım
medetsizliğim
uzanan engebeli saatlerin ünlem hafiyeleri
sanki bükülmüş hislerin
maskesiz çehreleriyle gülüyor bana hayat
son bir kez daha
son kez
el pençe duruyorum göğsünde aşk
bak
çocuk sezgilerim
nihai güncelerin sabah ezanında kıblede
tokalaşıyorum dünlerle
sensizliğim kendi endamında güne uzanıyorken
deniz renklerine
bir tiz sesi gibi ışıyan ufukları gömdüm
ve sustum
sana anlatacaklarım bitti .
sahi nedendir
son çırpınışta özgeyi mahkum kılmak
....
5.0
100% (7)
Cevap Yaz