Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Bir nefes kadar rüzgardım, bir damla kadar deniz, bir geceydim belkide her zamankinden daha fazla, gözlerimizdeyken ellerimiz. güneşle bir tutardım çoğu zaman, cılız bir mum aleviyken kendimi. kainatı sarsan depremlerim vardı benim mesela kainattan habersiz...
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
İZ şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?