Yeniden kızıllığını tarayacağım saçlarıma güneşin.
Havalansın diye açık bırakacağım pencereyi,
Kış serinliği odam. Körpe ayaklarıma,
Yeniden yürümeyi öğreteceğim.
Ve sen ince gitarım,
Akordeon düğmesi
Çalıştıracağım seni
Her dokunduğunda kalbime…

‘’Ateşin ve güneşin çocuklarıyız.’’
Onlar, Yasaklanan koruyucular…
Bu sevda oldukça dilimin ucunda,
Ağıtlar ağlar, suskun suskun
Oysa Aşk…
En sloganlı eylemdir
En kanlısı sevdaların…

Tel örgünün sınır kapılarıyız…
Seninle iki parça buğday tanesi
Pamuk tarlasında işçi teriyiz belki de…
Yüz yılın en bereketli tanrıları
Yere düşer gibiyim tut elimden…

Kıvılcımın düştü, yasak arz-ela dilime
Hangi dağda açacağımı bilmeden
Yaban otların kardeşliğe gelir her gece
Boyun büker gelmeyişine kayalar…
Biz güneşin ve ateşin çocuklarıydık

Her haykırdığında!
Eline düşer ters laleler!
Gelir, hizaya durur bütün güller
Yasaklanır kuşları kanatlarımın
Küser her geçişinde…
Rüzgâr göz ucuyla dokunur…
Dudakların ihanet baldıranı duyar ötelerden…

Bazen köşede oturan…
Yolda yürüyen…
Bezende…
Yalnız bir kadın…

Yüreği minnacık kadın notları…