ne verirsen elinle o gelir seninle... veren el alan elden üstündür...


şiiriniz bana yaşanmış bir olayı hatırlattı..belki başkalarına imkansız gelebilir veya inandırıcı gelmez..ama imanı olan ve itikati sağlam kişiler okurken tebessüm edecektir ve her tebessüm bir sadakadır:))

anlatıla geleni bir rahmetlik annemden dinlemiştim birde sohbet esnasında;


bir evde yaşayan bir gelin ve kaynana varmış..gelin saliha bir kadınmış çok çok cömert fakirlere elinden geldiğince yardım eden eden bir melek kaynan ise nekes ve haris tipten bir kadın ve gün gelir kaynana vefat eder evden cenazesi çıkarken gelin gülmeye başlar tebesümü kocasının çok zoruna gider.

annemin öldüğüne seviniyorsun Allah dan kork ve utan! der. Gelin der ki;

yok bey; annene neden güleyim ki tabutun önünde hızlı hızlı giden bir çift hırik(eski) ayakkabıya gülüyorum koşa koşa gidiyordu, annen ömründe ilk defe bir hasenette bulunmuş,o iyilikte ayakkabısı olmayan bir fakire verdiği o eski ayakkabılar işte





ne güzeldir..aç olanı doyurmak ve giyindirmek..bir yetimin başını okşarken canhıraş gönülü sukute erdirmek onun verdiği mutluluğu yaşayanlardan rabbim etsin.. gönül, Allahın evidir..o eve girmek ve çıkmamak ne güzeldir..

kaleminiz daim olsun..saygılarımla...esen kalın







GÜLESEN SANCAR tarafından 3/13/2013 10:01:01 AM zamanında düzenlenmiştir.