Korkar olduk dostların şiirine yoruma,
Düşmanları bizi de düşman ilan ediyor.
Çevresine toplayıp üç beş gizli koruma,
İftirayla vuruyor sonra kaçıp gidiyor.

Madem şiir bir sanat düşünerek edebi,
Edebiyat harcına katmamalı yalanı.
Okuyan nerden bilsin kimdir nedir sebebi,
Şair bilir taşlara asıl hedef olanı.

Uyulmaz ki düzene şiirse hayatımız,
Kimin derdi kiminle izleyip bakalım mı?
Kıskançlıkla şahlanıp ego gemli atımız,
Şiir güzelse bile bir verip çıkalım mı?

Kusura bakmasınlar okuyup tebrik eder,
Ben de heveslenirim güzeli yazmak için.
Asla takmam aklıma takip edenler ne der,
Kim kimin dostu ya da düşmanlıkları niçin?

Değerli dostlarımı üzerlerse üzülür,
Destek olmak adına yanlarında dururum.
Tehditler karşısında ne baş eğer, ezilir,
Ne de korkup kaçarım tarafımı korurum.

Kalemi kullanırken iftirayla süsleyip,
Yalan yanlış yazanı okumayı istemem.
Diliyle zehir saçan yılanları besleyip,
Erişilmez olanı kötüleyip pis demem.

Sayfaları dolaşıp deliller arayanlar,
Vaktiniz böyle bolsa şiire çalışsanız.
Kendisini ermişlik pozuna bürüyenler,
Nezaketle verilen cevaba alışsanız.

Menfaatsiz sevgiyle, saygı ile görüşür,
Hak edeni ömrümce dost listeme yazarım.
Kılıç kalkan kullanmam kalemimle vuruşur,
Haddini bilmeyenle dostluğumu bozarım.

Yıldız TOKSÖZ