Gecenin kör karanlığında bulmuşum seni.
Neylesin yıldızlar!
Bensiz gözlerindeki ay ışığını...
Vurabilir mi kirpiklerin beni sen içimdeyken...
Kıyabilir misin kendine, beni boş verip...
Papatya kokusunda sevmiştim seni.
Kavgam oldun kimi zaman.
Kimi zaman da kavgalarıma sebep...
Dönmeni bekliyorum sevmeni de...
Uslandım artık!
Hani parkta gördüğümüz çocuklar vardı ya
Tıpkı onlar gibi...
Papatyaları kopartmadan her seferinde
“seviyor” çıkmıştı, hatırladın mı?
Dönmeni bekliyorum sevmeni de...
Adresi biliyorsun.
Anahtar, paspasın altında.
Gittiğinden beri hiç almadım oradan.
Onurlu bir aşkın anahtarıydı sen söylerdin hep.
Sadece sen alabilirsin oradan yüreğimin tozuyla.
İçimde bir kuş cıvıltısı var sanki.
Paspasın altında anahtar yoktu.
Ve papatyalar kokuyordu mutfağın camından.
Biliyordum döneceğini.
Hoş geldin içerime, hoş geldin!