Sen bakma güldüğümüze..

İçimiz Etna, dışımız isot
Nerden baksan yakıcı,
Nerden baksan yanıcı maddeyiz başkalarına..

İmkanı olsa güneş bile ısıtmaz bizi,
Kuru düşer üstümüze tüm yağmur taneleri
Dileğimizi bile sormaz Alaaddin’nin cini
Ve kaymaz hiçbir yıldız dilek tutarız korkusuna..
Kör baksak nazarımız değer aleme,
Elimizdeyken solar tüm papatyalar
İnsanlık namına yardıma koştuğumuz her kalpten
Adisyon kağıdı kıvamında çizikler birikir yüreğimize

Sen bakma güldüğümüze..

Vaktiyle dökülen vakitsiz gözyaşlarından,
Zamanında çekilmiş amansız acılardan biriktirip koyduk
Biz bu tebessümü yüzümüze
Kimseden mirası değil bu bitter tadında acımsı gülüşler;
Yaradılıştan değil, yaratılmışlardan oluştu bu çizgiler.
Doğuştan verilmiş bu mülteci bakışımız;
Kendimdeyken bile kendime gurbetim o yüzden..
Çocukken kapaklandığım yaralı dizlerimin kabuğunda kaldı tüm koşturmacalarım;
Yalnızlığıma merhem olacağı ararken kaybettim başkasında aradığım ben’i !..
İçinden insanlar geçen şehirler de
İçinden şehirler geçen insanlar da tanıdım km’si bol yolculuklarda..
En çok gezen mi bilir, en çok okuyan mı, bilemem;
Bildiğim, bu soruyu bile bilmiyor oluşumdur..

Sen bakma güldüğümüze..

En boş camide sıkışan saf’ız biz,
Yalan dolan dolu bu alemde en masum safız biz.
Kendimiz gibi sanıp herkesi
Bol keseden dağıtmışız elde avuçta, kalpte yürekte ne varsa
Ve yeryüzünün en yalnızı olmuşuz kalabalıklarda..
İnsanlardan medet uman yerlerimiz ağrımız en çok
Her sevincimiz kursağımızda kalmış,
Rüyalarımızda bile figüranlık yapmışız,
Harakiri umutlara kamikaze dalışı dertler eklemişiz
Yetmiyormuş gibi kendi çektiklerimiz;
Bi de üstüne ön ödemeli acılar serpmişiz..
Bırak hayatı, efkarımız bile monotonlaşmış

Tekerrür kıvamında dönüp dönüp gelen bumerang dertlere;
Sizin nezdinizde " hepsine ayrı ayrı tekerrür ediyorum "

Doğarken; sonradan gülmek için mi peşinen ağladık ?
Doğumlar da yılbaşı gibidir aslında
Nasıl girersen öyle devam edermiş hani..
Anla işte biz ağlayarak giriyoruz dünya hanesine
Sonrası malum;
Biraz dram,biraz tramva arası..Dravmatoloji
Mezunu oluyoruz hepimiz..

Diyorum ya; sen bakma güldüğümüze..

Ölmek için mi yaşıyor,
Yaşamak için mi ölüyoruz..
Gülmek için mi ağlıyor,
İlla ağlamak için mi gülüyoruz..onu çözemedik

Hayat işte; kopya çektikçe kaldığımız tek sınavımız..


SÖZ: İlyas ŞENCAN
26 Şubat’ 2013 / SALI / BURSA