Duydum ki seviyormuşsun, beni benden habersiz,
Çok geç oldu sevgilim, artık gözyaşı faydasız,
Beni görmek için, olmuş sabırsız,
Veda ederken, ağlattın beni sen vefasız.

Beni ne kadar çok sevdiğini, geç anladım,
Yanağından dökülen yaşlarla, kalbimi dağladın,
Ümitsiz bir aşka, neden bel bağladın,
Giderken inan ben de, çok ağladım.

Kırılmıştı sevgilim, bütün ümit dallarım,
Fırtınalı geçti, hep hayat yollarım,
Sevgilim sana, açılırken bu kollarım,
İnsafsızca vurdular, kırıldı ellerim.

Şimdi otobüs camında buğu olmuş adın
Sileyim diyorum, elimden kayıyor hatıran
Seviyormuşsun” dediler, yüreğim yandı
Keşke zamanında bir “seni” deseydin bana

Sabırsızmışsın beni görmek için
Ben ömür boyu sabrettim bir bakışına
Veda ederken mi geldi aklına
Giden trenin arkasından el sallamak niye

Yanağından dökülen yaşlar geç kaldı
Benim yanağıma çoktan mezar kazıldı
Ümitsiz aşka bel bağladın da ne oldu
İki ümitsiz olduk, bir umut boğuldu

Giderken ben de ağladım, inkar etmem
Erkeklik öldü o gün, gurur da bitti
Ama ne fayda, giden gitmiş bir kere
Gözyaşı geri getirmez, gideni

Şimdi duydun mu, ben de seviyormuşum
Seni senden habersiz, kendimden habersiz
Çok geç oldu ya, söylemesi ayıp
Veda ederken değil, dönersem ağla vefasız

yasar yön Deutschland